W dniu 09.05.2016 r. Komenda Hufca Związku Harcerstwa Polskiego w Głubczycach wspólnie ze Starostwem Powiatowym oraz Urzędem Miejskim w Głubczycach była organizatorem uroczystości upamiętniających 71. Rocznicę Zwycięstwa nad Niemieckim Faszyzmem i 97. Rocznicę Powstania Związku Inwalidów Wojennych RP


Z tej okazji odbył się uroczysty apel przed Pomnikiem Czynu Zbrojnego w Głubczycach z udziałem władz samorządowych, pocztów sztandarowych szkół podstawowych, gimnazjalnych i ponadgimnazjalnych, Związków Kombatanckich, gromad zuchowych i drużyn harcerskich wraz z instruktorami oraz mieszkańców Głubczyc.

Po apelu głos zabrała Prezes Związku Inwalidów Wojennych RP oraz Członek Zarządu Związku Kombatantów Rzeczypospolitej Polskiej i Byłych Więźniów Politycznych Pani Amelia Mamczar. Następnie zostały złożone kwiaty i zapalone znicze. Na koniec spotkania montaż słowno-muzyczny wykonała młodzież szkolna ze Szkoły Podstawowej nr 2 pod kierownictwem dh. Witolda Walków. Po zakończeniu uroczystości władze samorządowe spotkały się z kombatantami przy kawie i herbacie w Szkole Podstawowej nr 2.

Dh Anna Mazur

Poniżej przedstawiamy przemówienie Pani Amelii Mamczar, Prezesa Związku Inwalidów Wojennych RP oraz Członka Zarządu Związku Kombatantów Rzeczypospolitej Polskiej i Byłych Więźniów Politycznych.

Panie Starosto, Panie Burmistrzu, koledzy Kombatanci, koledzy, koleżanki, druhny, druhowie, harcerze, droga młodzieży i społeczeństwo ziemi głubczyckiej!

8 maja 2016 r. mija 71. rocznica zakończenia II wojny światowej i 97. rocznica powstania Związku Inwalidów Wojennych RP. Od wielu lat spotykamy się w tym miejscu, pod Pomnikiem Czynu Zbrojnego aby oddać hołd tym, którzy oddali życie w obronie Ojczyzny.

Szanowni zebrani! II wojna światowa była największą i najkrwawszą w dziejach ludzkości. Odpowiedzialność za jej wywołanie ponoszą hitlerowskie Niemcy oraz ich sojusznicy. We wrześniu 1939 r. osamotniona Polska została zaatakowana przez dwa kraje totalitarne. Od zachodu napadu dokonały hitlerowskie Niemcy, a od wschodu 17 września 1939 r. napadu dokonała Rosja Sowiecka.

Pakt Ribbentrop-Mołotow podzielił II RP na 2 strefy okupacyjne. Na zagarniętych przez Niemców terenach, represje ogarnęły przede wszystkim ludność cywilną. Organizowano łapanki, egzekucje i deportacje w głąb Rzeszy.

Powstało wiele nazistowskich obozów koncentracyjnych i obozów zagłady, które pochłonęły ponad 7 milionów ofiar. Największym kombinatem śmierci był obóz Auschwitz-Birkenau, w którym zginęło 1,2 mln ludzi.

Ofiarami stalinowskich represji było 10 000 oficerów polskich, zamordowanych w Katyniu, Twerze, Charkowie i innych obozach NKWD rozsianych na terytorium ZSRR.

Pamiętamy o setkach tysięcy obywateli polskich deportowanych na Syberię i do Kazachstanu, żyjących w skrajnych warunkach na „nieludzkiej ziemi”. Wielu z nich zapłaciło najwyższą cenę. Ich groby rozsiane są po całej Syberii i stepach Kazachstanu. Iskierką nadziei dla wielu Polaków była organizacja Armii Polskiej. Jedni wraz z gen. Andersem maszerowali przez Bliski Wschód, walczyli pod Tobrukiem, pod El Gazela.

Wielką chwałą okryli się polscy lotnicy w Bitwie o Anglię, a marynarze w trudnych działaniach bojowych i konwojach ma morzach i oceanach.

Jakże chlubne karty zapisali żołnierze polscy biorący udział w bojach na ziemi włoskiej, ze słynna bitwą pod Monte Cassino włącznie. Nasi żołnierze wyzwalali duże obszary Belgii i Holandii a później przyjmowali kapitulację III Rzeszy w Wilhelmschaven. Drudzy wraz z armią gen. Berlinga począwszy od Bitwy pod Lenino, polscy żołnierze jednostek tworzonych z kresowych zesłańców, łagierników i z poboru na naszych ziemiach – walczyli na froncie wschodnim pod Studziankami, o Warszawę, Wał Pomorski, Kołobrzeg, forsowali Odrę i Nysę, Budziszyn i szturm Berlina.

Nic nie wytrze z pamięci żołnierskich zwycięstw pierwszej i drugiej Armii Wojska Polskiego. Toczyli też nieustanną walkę z agresorem na naszych ziemiach okupowanych przez najeźdźcę przez cały okres II wojny światowej a jego apogeum stanowiło Powstanie Warszawskie. I ten zbrojny czyn żołnierzy Polski Podziemnej nie zostanie zapomniany.

Bilans 6-letniej wojny jest przerażający. Na wszystkich frontach zginęło ponad 50 mln ludzi, w tym prawie 6 mln Polaków, 35 mln zostało rannych i okaleczonych. Zniszczone domy, fabryki i zakłady pracy. Długo po wojnie były odbudowywane. A garstce jeszcze żyjących weteranów wojny, zdrowie nie pozwala w świętowaniu zasłużonego zwycięstwa w II wojnie światowej.

Wśród nas jest młodzież szkolna, harcerze, wychowawcy młodego pokolenia, przedstawiciele administracji publicznej, zakładów pracy oraz środowisk kombatanckich, którzy tak pięknie oddają hołd Polakom poległym w obronie Ojczyzny na frontach II wojny światowej.

Dziękując za przybycie, pragnę złożyć wszystkim życzenia, aby już nigdy nasze rodziny nie musiały doznawać okrucieństwa wojny, a kombatantom z okazji zakończenia II wojny światowej, oraz rocznicy Powstania Związku Inwalidów Wojennych, życzę zdrowia i długich lat życia.

Naszą powinnością jest, abyśmy o tym pamiętali, bo dzień dzisiejszy rodził się przed laty na polach bitew. Tam, gdzie cnoty żołnierskie, odwaga i męstwo oraz zdolność do najwyższej ofiary były wartościami najważniejszymi.

Szanowni Państwo, pozwólcie, że zacytuję słowa wypowiedziane przez naszego wielkiego Polaka, św. Jana Pawła II: „Naród, który traci pamięć, jest narodem bez przyszłości”.

Dlatego kombatantom i ofiarom represji należny jest głęboki szacunek wszystkich rodaków oraz szczególna troska i opieka ze strony instytucji państwowych, samorządów terytorialnych i organizacji społecznych.

Dziękuję

ZOSTAW ODPOWIEDŹ

Please enter your comment!
Wprowadź swoje imię

Witryna wykorzystuje Akismet, aby ograniczyć spam. Dowiedz się więcej jak przetwarzane są dane komentarzy.